انحراف از خطِ «مدیران غایب»؛ وقتی تیتر، اصل ماجرا را به حاشیه میراند
به گزارش خبرنگار تابناک در استان قزوین، جلسۀ شورای اقامۀ نماز استان قزوین روز سهشنبه ۱۹ خرداد ۱۴۰۵ در دفتر استاندار برگزار شد؛ جلسهای که بیش از آنکه خبرساز شود، بهانۀ یک چرخش رسانهای عجیب و تأملبرانگیز شد.
اصل روایت، تلخ و گویای این موضوع است که «محمد نوذری» استاندار قزوین، در همان دقایق ابتدایی جلسه متوجه میشود از میان مدیران کل عضو شورای اقامه نماز، تنها سه مدیر در جلسه حاضر هستند، به همین دلیل وی با ابراز تأسف، پیگیری موضوع و تذکر جدی به مدیران غایب را خواستار میشود.
همین رفتار که نشان از عادیانگاری یک تکلیف فرهنگی و رسمی از سوی جمعی از مدیران اجرایی استان داشت، میتوانست بهتنهایی دستمایۀ نقد و گزارشهای متعدد شود؛ اما مسیر خبر بهیکباره پیچید و به سمت دیگری رفت.
در این میان، یکی از رسانهها مطلبی با تیتر «از ایمرگاز تا شورای نماز» منتشر کرد که ظاهراً اقدامات انجام شده در این خصوص را نقد کرد. این رسانه نوشت: «جلسۀ شورای اقامۀ نماز، پرده از یک تناقض بزرگ در رفتار حرفهای برخی خبرنگاران استان برداشت: حضور حداکثری برای رپورتاژهای اقتصادی و غیبت حداقلی برای پوشش جلسات فرهنگی و ارزشی. در این روایت، غایبان اصلی نه مدیران کل که خبرنگاران بودند؛ آنها که همیشه مدعی صف اولاند، در جلسهای که فایدۀ مالی نداشت، اصلاً حاضر نشدند.»
نکتۀ کلیدی اما اینجاست که در این چرخش روایی، موضوع اصلی یعنی «عدم حضور تعداد زیادی از مدیران کل استان در جلسۀ رسمی شورای اقامۀ نماز» بهیکباره به حاشیه رانده شد. مخاطب بهجای پرسش از مسئولیتپذیری مدیران و چرایی تبدیل این غیبتها به یک رویۀ در دو سال اخیر، درگیر مقایسهای میان گزارش اقتصادی و پوشش یک رویداد دینی - فرهنگی شد. تیتری غیرمرتبط، افکار عمومی را به سمتی هدایت کرد که ردِ رفتار مدیران در آن گم شد.
در این میان چند پرسش مطرح است: چرا برخی سعی کرده تا غیبت مدیران کل استان را به حاشیه کشاندهاند؟ آیا مسئولان امر، قصد برخورد جدی با مدیران غایب در این نشست را دارند؟ و آیا این چرخش روایی یک خطای تحلیلی سهوی بود یا تلاشی هدفمند برای تغییر دستورکار افکار عمومی از یک نقیصۀ اداری و فرهنگی به موضوعی کماهمیتتر؟
در روزگاری که رسانهها میتوانند نبض پاسخگویی مدیران را به دست گیرند، گره زدن یک تیتر اقتصادی به یک جلسۀ ارزشی و پرت کردن ذهن مخاطب از سؤال اصلی، نه خدمت به شفافیت که دقیقاً نوعی فرارِ روایی از مسالۀ واقعی است.
اگر غیبت مدیران به یک الگوی تکرارشونده تبدیل شده، رسانهها باید بهجای پاک کردن صورت مساله، آن را در دستور کار دائمی خود قرار دهند؛ نه آنکه با یک تیتر غیرمرتبط، هم فرصت نقد واقعی را بسوزانند و هم اعتماد عمومی به تحلیلهای رسانهای را مخدوش کنند.
یادداشت: محمد موسیلو
انتهای پیام/